Esta pasada semana fuimos de nuevo a las vacunas con la pediatra. Parece que de momento ya hemos acabado la sesión [al menos hasta mitades del próximo año]. Ahora, llevar a Laia a las vacunas es más difícil para mí porque ella es más consciente de lo que le espera, y de sólo ver a la doctora ya empieza a decir: No, no!, pobrecilla...
Por el resto, todo va bien. Como pensaba en el post anterior, no está flaca, está dentro de la línea de peso normal. La pediatra me recomendó esperar aún para empezar con lo del pañal. De momento no hemos hecho más que instalarle su WC en nuestro baño y ella se sienta cuando quiere. Lo del cambio de pañal lo dejamos también para el próximo año... Le comenté yo a la doctora que quiero eliminar los chupones [o el pepe, como Laia le dice al chupete], y aunque me dijo que se le hace que es un poco pronto, quedamos en que los Reyes Magos se los llevarán en Enero y a cambio le traerán un nuevo amigo de peluche para que la acompañe por las noches [de por sí ya tiene a Hello Kitty, el conejito y el borreguito], así que uno más a la cuna! Me comentó que me prepare a no dormir unas dos o tres noches, porque me lo va a pedir incansablemente, pero bueno, es otra etapa y habrá que prepararnos para ella, ja!
Por lo demás todo bien, estamos ampliando el vocabulario y su comprensión a lo que le dicen los demás también. Me impresiona la cantidad de palabras que aprenden tan rápido, como al perro le dice: Baixa! [baja, en catalán], cuando ve que se sube a la cama o repite cuanta palabra nueva le hace gracia.
Este fin de semana vamos a ir a buscar nuestro árbol de Navidad, ya hemos hecho los arreglos "childproof" para el árbol [porque sino con Laia este año, no pararé de recoger esferas de cristal rotas en el piso].. Así que el sábado nos vamos a respirar aire puro y a pasear a la montaña en busca de nuestro árbol... Yei!!!
Besos a todas!
3 comentarios:
YO ODIO LA VACUNAS PERO ES UN DOLOR IRREMEDIABLE.
QUE BUENO QUE LAIA ESTA BIEN DE PESO.
SU ARBOL ORALE QUE RAPIDO PASO EL AÑO VERDAD SE FUE EN UN SUSPIRO ;D
MUCHA SUERTE CON EL CHUPETE.
Qué rápido crecen estos niños!!!
Espero que Laia no le tenga al chupe el mismo amor que le tiene mi Leo, porque sino le va a costar un montón dejarlo. Ya nos contarás cómo le va.
No puc creure que ja hagi arribat el moment de començar a pensar en treure els bolquers i el xumet, com passa el temps! Massa ràpid!!!
Que us ho passeu molt bè aquest cap de setmana, segur que la Laia i el Chupes ho difrutaran molt! :-)
Un petò a tots 3 desde l'altre canto del "charco"!!
Emma
Publicar un comentario en la entrada